آبان ماه بود که پخش فیلم تلفشدن یک رأس کل براثر تعقیب آفرود سواران در کویر مرنجاب، واکنشهای متفاوتی را در فضای مجازی به دنبال داشت. فیلم تأسفبرانگیزی که از عدم رعایت حقوق حیوانات در کشورمان حکایت داشت. در این فیلم، حیوان زبانبسته از شدت استرس تلف میشود تا یک بار دیگر به این نکته کلیدی ایمان بیاوریم که فقر فرهنگی و نبود و عدم اجرای قوانین حمایت از حقوق حیوانات در کشورمان همچون اکثر مشکلات زیستمحیطی کلاف سردرگمی است که سالهاست گره آن باز نشده است.
از سال ۱۹۹۸ تعدادی از فعالان و کنشگران موفق شدند حقوق حیوانات را گوشزد کنند و در تقویم جهانی یک روز را به این موضوع اختصاص دهند؛ اما شرایط کنونی حیوانات نشان میدهد که در عمل چندان هم موفق نبودهاند. متاسفانه این موضوع یعنی بیتوجهی به حقوق حیوانات در کشورمان را بسیار مشاهده کردهایم. پخش کلیپهای مربوط به حیوانآزاری همچون سگکشی در تیران فقط در یک بازه زمانی افکار عمومی را جریحهدار میکند و هیچ دستاوردی در جهت احقاق حقوق حیوانات ندارد. سمیه رفیعی، رئیس فراکسیون محیطزیست مجلس هم در واکنش به طرح نیمهکارهای درخصوص منع حیوانآزاری که مجلس گذشته آن را پیش برد و اما موفق به تصویب نهایی آن نشد، در گفتوگو با «توسعه ایرانی» با اشاره به خلأهای قانونی در حوزه محیطزیست میگوید: «با توجه به اینکه قوانین حوزه محیطزیست به ویژه بخش مربوط به حیاتوحش و حقوق حیوانات قوانین بهروزی نیست و حتی در برخی موارد نیم قرن از تصویب آنها میگذرد، بنابراین بسیاری از این قوانین ناکارآمدند و نیاز است مجلس یازدهم به این حوزه وارد شود و حتما باید پالایش و تحول مثبتی با توجه به نیازهای روز جامعه و تغییرات اکولوژیک در کشور رقم بزند.»
