به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، طرفداران سلطنت پهلوی از دیرباز تا امروز یکسلاح قوی و بیسار موثر در تقابل [نگوییم مبارزه چون لغت مبارزه حرمت دارد] با دشمنان خود داشتهاند؛ فحاشی، استفاده از الفاظ رکیک و عناوین اسافل اعضای بدن آدمیزاد. چرا میگوییم موثر؟ چون بسیاری از هنرمندان عرصه سینما، تئاتر و تلویزیون از ترس همینفحشها، رویدادهای فرهنگی هنری ملی را تحریم میکنند! به همینسادگی.
اگر تاریخ معاصر ایران را مطالعه کرده باشیم، در هیچدورهای و حتی سالهای پیش از انقلاب، جشنوارههای داخلی تحریم نشدهاند. این نظریه و تز عمیق تحریمکردن جشنوارهها یا بهقول مهران احمدی «جشنواره»ها پروژهای بود که اتاق فکر یهود و بازوهای رسانهایاش در تلآویو و آلبانی و در مقیاس پایینتر پهلویچیها راه انداختند. به اینترتیب هنرمندی که در اینرویدادها حضور پیدا میکرد، تا مدتی بیشرف خوانده میشد اما امروز باید انواع و اقسام الفاظ ناموسی و واژههای سادیستی سلطنتطلبها و در پشت پرده یهودیان (همانها که آوازه پرونده جفری اپستینشان عالم و آدم را پر کرده) را به جان بخرند. البته خطاب به دوستان هنرمندی که در داخل کشور فعالیت میکنند ی که علیه جمهوری اسلامی فعالیت میکند، باید سلطنتطلبان را چه موجوداتی تعریف کرد؟ کسانی که در تجمعاتشان به دلیل انحرافات ذهنی و جنسی، مشغول خودارضایی روانی آن هم در حضور جنس مخالف هستند و به قول خودشان مشغول مبارزه هستند!
چه مبارزه تاثیرگذاری! شاید فقط عدهای سلبریتی را بترساند که نگران گرینکارت یا لایک و کامنتهای صفحه اینستاگرامشان هستند. به راستی که تجمعات سلطنتطلبجماعت، کاریکاتورهای بامزهای هستند و احتمالا هر عابر یا هر مخاطبی را از خنده رودهبر خواهند کرد! مطمئن هم باشید با اینمبارزه تاثیرگذار، جمهوری اسلامی برف امسال را که دید اما برف سال آینده را نخواهد دید! اینها رفتنی هستند!