میانه فلات مرکزی ایران، جایی که کوههای کرکس قامت کشیدهاند و بادهای کویری در گذر از باغهای انار و کوچههای کاهگلی آوازی آرام میسازند، شهری نشسته است که میراثی دیرین را در دل خود جای داده؛ نطنز، شهری که آوازهاش تنها به خاطر معماری تاریخی و طبیعت دلانگیزش نیست، بلکه به واسطه هنری کهن نیز شناخته میشود؛ هنر سفالگری. هنری که قرنهاست در کارگاههای خاموش و روشن این شهر زنده مانده و همچنان بوی خاک مرطوب، صدای چرخ سفالگری و رنگ آبی فیروزهای آن، بخشی از هویت فرهنگی نطنز را تشکیل میدهد.
