رهی معیری با تخلص رهی از غزلسرایان معاصر ایران است.
زندگینامه
محمدحسن (بیوک) معیری فرزند محمدحسینخان مؤیدخلوت و نوهٔ دوستعلیخان نظامالدوله در دهم اردیبهشت ۱۲۸۸ خورشیدی در تهران، گلشن چشم به جهان گشود. پدرش قبل از تولد رهی درگذشته بود. رهی معیری تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان برد؛ آنگاه وارد خدمت دولتی شد و در مشاغلی چند خدمت کرد. از سال ۱۳۲۲ به ریاست کل انتشارات و تبلیغات وزارت پیشه و هنر (بعداً وزارت صنایع) منصوب گردید. پس از بازنشستگی در کتابخانه سلطنتی اشتغال داشت.
رهی از اوان کودکی به شعر و موسیقی و نقاشی دلبستگی فراوان داشت و در این هنرها بهرهای بسزا یافت. هفده سال بیش نداشت که اولین رباعی خود را سرود:
| کاش امشبم آن شمع طرب میآمد | وین روز مفارقت به شب میآمد | |
| آن لب که چو جان ماست دور از لب ماست | ای کاش که جانِ ما به لب میآمد |
در آغاز شاعری، در انجمن ادبی حکیم نظامی که به ریاست وحید دستگردی تشکیل میشد شرکت جست و از اعضای مؤثر و فعال آن بود و نیز در انجمن ادبی فرهنگستان از اعضای مؤسس و برجسته آن به شمار میرفت. وی همچنی: 50%”>نیابد محفلم گرمی، نه از شمعی، نه از جمعی
منابع
- دکتر امید مجد. دیوان کامل رهی معیری. چاپ اول-زمستان ۱۳۸۴. انتشارات تمشیه. مقدمه. شابک ۷-۰۶-۸۸۰۵-۹۶۴.
- سایه، مجموعه اشعار رهی معیری، امیرکبیر ۱۳۴۵
- شاعران معاصر دکتر محسن محسنی
- مشاهیر