زاینده‌رود شروه می‌خواند

این نمایش، روایتگر سرنوشت «شیرو»؛ مطربی جنوبی است که قرار است در مراسمی محلی بخواند و برقصد، اما رخدادی ناگهانی، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر می‌دهد. این ملودرام، تماشاگر را به کوچه‌پس‌کوچه‌های آیین‌های جنوب می‌برد؛ جایی که شروه‌خوانی، ضرب‌های محلی و آداب کهن هم‌نشینی، نه در حاشیه، بلکه در متن درام قرار گرفته‌اند و روایت را پیش می‌برند.

نمایش آیینی «شراره‌های شروه» پیوندی وثیق میان اصفهان و خطه جنوب می‌زند

این نمایش، روایتگر سرنوشت «شیرو»؛ مطربی جنوبی است که قرار است در مراسمی محلی بخواند و برقصد، اما رخدادی ناگهانی، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر می‌دهد. این ملودرام، تماشاگر را به کوچه‌پس‌کوچه‌های آیین‌های جنوب می‌برد؛ جایی که شروه‌خوانی، ضرب‌های محلی و آداب کهن هم‌نشینی، نه در حاشیه، بلکه در متن درام قرار گرفته‌اند و روایت را پیش می‌برند.

زاینده‌رود شروه می‌خواند

به گزارش اصفهان زیبا؛ در روزگاری که سیلاب خروشان فضای مجازی و یکنواختی فرهنگی، هویت‌های بومی را به حاشیه می‌راند، پرداختن به ریشه‌های آیینی و فولکلور، دیگر یک انتخاب صرفاً هنری نیست؛ این اقدام، نوعی مقاومت هوشمندانه و ضرورتی انکارناپذیر برای بازتعریف «خود ایرانی» در مواجهه با جهانی بی‌ریشه است. تئاتر، به‌عنوان کهن‌ترین و اثرگذارترین هنر نمایشی ایرانی، همواره بستری برای بازتاب مناسک، آیین‌ها و زیست‌جهان مردمان این سرزمین بوده است. از تعزیه و نقالی تا نمایش‌های آیینی مدرن، همیشه این گنجینه ناملموس بوده که به هنر نمایش جان و روایی دوباره بخشیده است.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *