به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، آناهید خزیر در مقدمه گفت و گویش با ابراهیم اسکافی نویسنده کتاب نوشت: راهآهن سراسری ایران به عنوان بیست و پنجمین اثر در فهرست میراث جهانی یونسکو در جنگ اسرائیل و آمریکا در امان نماند و بخشهایی از آن تخریب شد. این میراث صنعتی جزو نادرترین خطوط آهن جهان با ویژگیهای منحصر به فرد است.
خط آهن نه تنها یک مسیر ارتباطی، بلکه حلقهای پیونددهنده اقوام ایرانی از ترکمن، ترک، فارس، لر و عرب است که شمال و جنوب کشور را به هم متصل میکند. این میراث نه متعلق به ایران، بلکه متعلق به تمام بشریت است و حمله به آن در تمام کنوانسیونهای جهانی ممنوع و جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی محسوب میشود.
کتاب «ایران در حرکت؛ جابجایی، فضا و راهآهن سراسری ایراست و از جمله میتوان به نقدهای جدی منوچهر آگاه در کتاب «جوانبی از توسعه اقتصادی ایران مدرن» اشاره کرد.
در حقیقت میتوان گفت توسعه سیاسی از این حیث که روندهای تصمیمگیری از تمرکز بر یک فرد خارج شده و به عقل جمعی متخصصان سپرده شود میتواند بر روند توسعه بهطور کلی تأثیر بگذارد. در خصوص راهآهن نیز همواره این بحث مطرح بود که تصمیم بر احداث آن فردی بود و جنبه حیثیتی پیدا کرد.
در صورتی که فضای آزادی برای بحث در این زمینه وجود میداشت و مطالعات پیش از اجرای پروژه وجود میداشت با برنامهریزی قطعاً پروژه به شکل بهتری اجرا میشد. کما اینکه مسیرهای بهتر و مفیدتری برای طرح اولیه راهآهن سراسری و گسترش آن در زمان خودش مطرح شد و بدون دلیل خاصی کنار گذاشته شد.
۲۱۶۲۱۶