روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: ایران در دهههایهای اخیر، در عرصه سیاست به سمت نوعی شبهتکجناحی و حزبی بودن حرکت کرده و دخالتهای گسترده دولت به پشتوانه درآمدهای نفتی به این نهاد امکان فعالیت گسترده داده است؛ به این صورت که در سازوکارهای نهانی این شبهحزب است که بسیاری از امور سیاسی، اقتصادی و حتی فرهنگی تنظیم میشود.
در نتیجه، آزادی سیاسی و به تبع آن آزادی اقتصادی و فرهنگی در ایران طی سالهای اخیر محدود شده است. در چنین شرایطی هرچند طبق قانون، نهادهای دموکراتیک و بوروکراتیک در جامعه وجود دارند؛ اما نتوانستهاند رفاه مردم و توسعه بلندمدت کشور را تضمین کنند.