شهر اصفهان یکی از کانونهای مبارزه علیه رژیم پهلوی بوده است. در آن زمان زعیم حوزه علمیه اصفهان آیتالله سید حسین خادمی بوده و جمعی از علمای دیگر در راستای اهداف نهضت با ایشان هماهنگ بودهاند. یکی از این شخصیتها که علاوه بر داشتن جایگاه حوزوی، در میان مردم هم اعتبار ویژه داشته، مرحوم سیدکمال فقیهایمانی بوده است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و بعد از تنظیم و انتشار اسناد ساواک مشخص شد که ایشان تحت نظر دستگاه های امنیتی بودند. اوج فعالیتهای انقلابی آیتالله فقیه ایمانی به دوران تحصن در منزل آیتالله خادمی برمیگردد، جایی که دستگاه حاکم مجبور میشود چندین تن از شخصیتهای مؤثر انقلابی را دستگیر کند.
کمال فقیهایمانی یکی از این افراد بوده که با توجه به حوادث روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، محاکمه نمیشود و دوران بازداشت او طولانی نمیگردد. اسناد ساواک گواهی بر این مطلب است که او به واسطه آنکه سالیانی در قم شاگرد امام خمینی بوده است، میتوانسته به نوعی نقش ربط آن حضرت با اصفهان را ایفا کند؛ نقشی که بعد از تشکیل نظام جمهوری اسلامی هم در صورتی دیگر ادامه یافت.