به نظر می رسد حامیان معدود ایده سازش با آمریکا در مورد تنگه هرمز، باید در نگرش خود تجدیدنظر اساسی کنند و واقعیات را به درستی و آنطور که هست ببینند.
، تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران و حتی افکار عمومی در اقصی نقاط جهان، مقاومت قهرمانانه ایران در برابر زیادهخواهی ها و تجاوزگری آمریکا و رژیم اشغالگر قدس را ستایش میکنند و ملت و نیروهای مسلح کشورمان را الگویی از قدرتنمایی عزتمندانه در دنیا معرفی می کنند. جالب اینکه حتی رسانه های غربی نیز بارها و بارها این مساله را تایید کرده اند و بر آن صحّه گذاشته اند.
با این همه، در روزهای اخیر گاه و بیگاه شاهد بوده ایم که برخی چهره های سیاسی سابق در کشورمان و یا بعضی جریان های سیاسی، از ضرورت سازش و مصالحه ایران با آمریکا در مورد تنگه هرمز و مدیریت آن صحبت کردهاند و اصرار ایران بر اعمال حاکمیت به تنگه هرمز را حار طبق توافقات و معاهدات بینالمللی، ایران به عنوان کشور ساحلی مشرف به تنگه هرمز، حق اعمال حاکمیت بر آن را ندارد و البته که باید به هر اقدام خصمانه علیه خود از مبدا تنگه و یا از طریق آن، واکنش قاطع نشان دهد. اگر از این زاویه نیز نگاه کنیم، باید این سوال را پرسید که چرا برخی ایران را به خویشتنداری توصیه می کنند در حالی که آمریکا به حقوق ملت ایران تجاوز کرده است.