یکی از خطاهای پرتکرار در ادبیات اقتصادی برخی مسئولان این است که گفته میشود نمیتوان انتظار داشت کشور درگیر جنگ باشد و در عین حال، هیچ افزایش قیمتی رخ ندهد و هیچ فشاری بر اقتصاد وارد نشود. در ظاهر، این گزاره بدیهی و حتی قابل دفاع است؛ جنگ بهطور طبیعی هزینههایی بر اقتصاد تحمیل میکند و هیچ اقتصاد ملی از یک درگیری نظامی گسترده بیتأثیر نمیماند.

یکی از خطاهای پرتکرار در ادبیات اقتصادی برخی مسئولان این است که گفته میشود نمیتوان انتظار داشت کشور درگیر جنگ باشد و در عین حال، هیچ افزایش قیمتی رخ ندهد و هیچ فشاری بر اقتصاد وارد نشود. در ظاهر، این گزاره بدیهی و حتی قابل دفاع است؛ جنگ بهطور طبیعی هزینههایی بر اقتصاد تحمیل میکند و هیچ اقتصاد ملی از یک درگیری نظامی گسترده بیتأثیر نمیماند. اما مسئله از جایی آغاز میشود که این واقعیت روشن، به ادبیاتی تبدیل شود که ناخودآگاه جنگ را نتیجه یک «انتخاب» داخلی معرفی کند؛ گویی جامعه باید هزینه تصمیمی را بپردازد که خود یا مسئولانش برای کشور برگزیدهاند.
