طبق اظهارات وی، دو فرض اصلی وجود دارد که زنان را از ورود به رشته‌های مهندسی باز می‌دارد؛ فرض اول این است که «زنان برای رشته‌های فنی و مهندسی مناسب نیستند»؛ این فرض کاملاً تبعیض‌آمیز و جنسیت‌زده بوده و استعداد و توانایی زنان را برای رشته‌های فنی و مهندسی رد می‌کند. فرض دوم این است که «رشته‌های فنی و مهندسی برای زنان مناسب نیستند»، زیرا بازار کار مردانه است و با محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی زنان سازگار نیست از این رو زنان را نمی‌پذیرند. نتیجه هر دو اینها بازداشتن زنان از ورود به رشته‌های مهندسی و فنی است و هر دو فرض چرخه محرومیت و تبعیض علیه زنان را تثبیت و بازتولید می‌کنند.