اقتصاد ما مسیر خوبی رفته است. ما فرصت زیادی نداریم، من فکر کردم این توانایی را دارم و ایدههایی برای درست کردن این شرایط و تغییر ریل اقتصاد کشور دارم.
اگر مسئولیت اجرایی بگیرم، برنامههایی دارم که بتوانیم بخش مهمی از این معضلاتی را که در واقع، رشد پایین اقتصادی کشور و روند بسیار نامطلوب اقتصادی است، بتوانیم برای مردم کارهای اساسی در صحنه اقتصادی کشور بکنیم.
درباره انتخاب اعضای کابینه فکر میکنیم، من هم با دوستان مشورت میکنم. به نظر من هنوز یک مقدار زود است.
نرخ تورم به دو عامل به طور جدی وابسته است یکی ساختار اقتصادی ماست که تورم زاست، در طول سه دهه گذشته نگاه کنید به طور میانگین ما یک نرخ متوسط ۲۰ درصد تورم داشتیم. این هم برای این است که ما یک مشکل ساختاری داریم این را باید ما حل کنیم.
در واقع رابطه سیاستهای مالی با سیاستهای پولی است، مشکل کسری بودجه است و رابطه دولت با بانک مرکزی. این مهمترین اصل است، که باعث شده تا الان این ریشه تورم در کشورمان خشکانده نشود. همواره ما این مشکل را داریم.
۱۳۹ کشور در دنیا تورمشان را تک رقمی کردهاند. ما هنوز نتوانستیم. پس بحث اول این است؛ بحث دوم هم تحریمها است که به نظر من با توجه به اینکه احتمال برداشته شدنش حتی در این دولت نیز وجود دارد و اگر هم نشود در اولویتهای دولت بعد خواهد بود؛ لذا آن، بنابراین باید بین گرانفروشی و گرانی تفکیک قائل شویم. اینکه ما فکر کنیم همه افزایش قیمتها گرانفروشی است، اشتباه است.
وقتی که انتظارات تورمی در کشور وجود دارد و نرخ ارز به خاطر فشارهای تحریم و فشار حداکثری جهش پیدا کرده است. اینکه شما بتوانید نرخها را پایین نگه دارید، عملاً یعنی سرکوب قیمت. این در دنیا و ایران نشان داده که هیچ وقت موفق نبوده است.
نکته دوم اینکه ما مشکل توزیع هم در کنار انتظارات تورم داریم. توزیع ما واقعاً خیلی اشکال دارد، اولاً دولت بیخودی خیلی نقش دارد. اصلا دولت باید از توزیع کالا و تهیه نهادهها و وارد کردن کالاهای مورد نیاز کنار برود. اصلا دولت، نباید در امور اقتصادی که مردم میتوانند انجام بدهند و بخش خصوصی میتواند انجام بدهد وارد شود.
نکته دوم نظارت بر توزیع است، که متاسفانه ما نداشتیم. الان دانههای مربوط به نهادههای تولید کشاورزی، وقتی وارد میشود. سیکلش که از گمرک آغاز میشود، تا به دست مصرف کننده برسد، میبینید دلار ۴۲۰۰ تومانی را میدهند، نهاده، ذرت، کنجاله وارد میشود.