در نوجوانی بهعنوان پدیدهای در رشته جودو مطرح شد و همه امیدوار بودند ورزش اصفهان در این رشته مدال آور و المپیکی صاحب یک قهرمان نام و نشاندار شود؛ اما حالا یک دهه بعد ایمان نیکاقبال در اوج پختگی و تجربه گلایهمند از نامهربانیها تصمیم عجیبی گرفته است: «دیگر پایم را در تیم ملی نمیگذارم.»
نیکاقبال که به واسطه اصغر و غلامعلی نیکاقبال، پدر و عمویش که از قهرمانان سابق جودو هستند، به این رشته علاقهمند شده بود، در ۱۵ سالگی به تیم ملی دعوت شد و نزدیک به ده سال پای ثابت اردوهای تیم ملی در ردههای نوجوانان، جوانان و بزرگسالان بود. این جودوکار که اصالتا شهرضایی و ساکن اصفهان است، جودو را در آبادان آموزش دیده و پدرش که اینک دست روزگار او را به عسلویه کشانده، اولین مربی او بوده است. نیکاقبال که سابقه مدالآوری در مسابقات آسیایی در ردههای پایه و المپیک نوجوانان را دارد، در این گفتوگو به شرح ناملایماتی که بر او رفته میپردازد و تأکید دارد برای اینکه به زندگیاش برسد، ناچار است از ورزش قهرمانی خداحافظی کند.