عصر ایران/ سواد زندگی؛ مریم طرزی– تصور کنید هر روز صبح، پیش از ورود به محل کار، بخشی از شخصیتتان را مانند یک جفت کفش کهنه پشت در رها کنید.شاید فکر کنید این کار حرفهایترین رفتار ممکن است.
اما واقعیت این است که بسیاری از ما هر روز این کار را میکنیم. به خودمان میگوییم: «الان وقت کار است، باید دکمهٔ خودِ واقعی را خاموش کنم.» نسخهٔ صیقلیشده و رسمی خود را نشان میدهیم و بخش بازیگوش، آسیبپذیر، مشتاق یا حتی مضطرب را پنهان میکنیم.
خودِ واقعی در محل کار

چرا بخشی از خودتان را مخفی میکنید؟
اما مشکل اینجاست: وقتی این کار را میکنیم، محیط کاریِ به خطر افتادهای میسازیم. محیطی که در آن خلاقیت کاهش مییابد، عملکرد پایین میآید و ارتباط انسانی ضm.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
