انسولین قلمی و نگرانی پنجمیلیون بیمار دیابتی در کشور که حدود 600 نفر از آنها حداقل نیازمند تزریق روزانه و همچنین استفاده از نوار تست قند خون هستند، مدت زیادی است که بیماران مبتلا به دیابت را سرگردان کرده و باعث دغدغه آنها شده است. دردسرهای بیماران دیابتی تمامی ندارد؛ بیمارانی که از تهیه انسولین قلمی عاجز هستند و هر بار با نایابشدن این دارو تا دم مرگ باید بروند و برگردند؛ این درحالی است که گفته میشود هر سال آمار بیماران مبتلا به دیابت حدود 20 درصد افزایش مییابد؛ البته این به معنای افزایش 20 درصدی تعداد بیماران نیست، بلکه به دلیل افزایش شناسایی موارد ابتلا به دیابت، میزان تشخیص بیماری در کشور زیاد میشود که بخشی از این بیماران به دریافت انسولین قلمی نیازمند هستند.
انسولین قلمی و نگرانی پنجمیلیون بیمار دیابتی در کشور که حدود 600 نفر از آنها حداقل نیازمند تزریق روزانه و همچنین استفاده از نوار تست قند خون هستند، مدت زیادی است که بیماران مبتلا به دیابت را سرگردان کرده و باعث دغدغه آنها شده است. سال گذشته بود که هشتگ «انسولین نیست» در فضای مجازی به راه افتاد و دیابتیها به واسطه آن به نبود این دارو و مشکل تأمین و تهیه آن اعتراض کردند؛ چرا که تأمین انسولین نوروپید برای دیابتیهای نوع یک مانند دستیافتن به کیمیا و آنها مجبور به تزریق انسولین ریگولار شده بودند. به گزارش جام جم، «بیماران مبتلابه دیابت نوع ۲ هم به انسولین نوورپید نیاز دارند و اگر این نوع از انسولین نبود، آنها میتوانند انسولین دیگری را که معادل اثر همان نوورپید است، استفاده کنند. درواقع تمام کسانی که انسولین تزریق میکنند، نیازمندند؛ پس نمیشود چیزی را جایگزین آن کرد، اما برای درصد بسیار کمی از بیماران و در شرایط اضطراری، شاید بشود انسولین کوتاهاثر را گاهی قطع کرد. این بیماران باید از انسولین نوع طولانی اثر مثل لانتوس استفاده کنند و برای انسولین کوتاهاثر بهجای نوورپید، انسولین رگولار بزنند. یعنی درصد خیلی کمی از بیماران نوع۲ در شرایطی که نوورپید نباشد و این نوع انسولین را پیدا نکردند، میتوانند نوع طولانی اثر را تزریق کنند. اما به مدت کوتاهی، انسولین کوتاهاثر را تزریق نکنند و بهجای آن قرص بخورند که این روند اصلا کلیت ندارد؛ ولی این موضوع به هیچ بیماری توصیه نمیشود. اما انسولین طولانیاثر حتما باید تزریق شود. در شرایطی که بیماری این موارد را رعایت نکند، قند فرد از کنترل خارج میشود و خطرات جبرانناپذیری در پی خواهد داشت.» در آن زمان، اما بسیاری از مسئولان سازمان غذا و دارو نبود انسولین قلمی را تکذیب کردند. محمود نجفیعرب، رئیس کمیسیون اقتصاد سلامت اتاق تهران نیز همزمان با اعتراض دیابتیها در گفتوگو با رسانهها نایاب شدن انسولین را ناشی از قاچاق معکوس دارو در کشور دانست: «بیش از ۱/۵ برابر نیاز کشور انسولین وارد کشور شده است، به روال هر سال. پس نباید هیچ کمبودی وجود داشته باشد. اما انسولین واردشده، مجددا صادر میشود یا به عبارتی از راههای غیرقانونی از کشور خارج میشود.» به گفته نجفیعرب قاچاق معکوس فقط مخصوص انسولین نیست. برای همه داروهای گران با مشکل قاچاق معکوس مواجهیم. دلیل آنهم قابلتوجه است؛ تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی که سبب میشود دارو باقیمت ارزان وارد شود و با دلار بازار آزاد، از مرز خارج شود. کمبود دارو و انسولین عارضه همین ارز 4200 تومانی است.» او درباره داروها و انسولینهایی که در بازار آزاد فروخته میشود، میگوید: «این داروها قابلاطمینان نیست و شاید تقلبی باشد. بیماران نباید از آن استفاده کنند. البته ممکن است که آن دارو هم از سیستم دارویی کشور خارج شده و به فروش میرسد و از خارج از کشور وارد نشده باشد و سازمان غذا و دارو باید مسئولیت این امر را بپذیرد.» کیانوش جهانپور، سخنگوی سازمان غذا و دارو نیز همان موقع از راهاندازی سامانهای خبر داد که تا افراد دیابتی نیازمند به انسولین با ثبت درخواست در آن بتوانند در هر کجای کشور که هستند، داروی موردنیاز خود را دریافت کنند: «با این کار روند توزیع انسولین از زمان ورود به کشور تا رسیدن به دست مصرفکننده رصد میشود.»