شب عید که می شود، بازار باید شلوغ باشد؛ این یک قرارداد نانوشته است، مثل بوی سبزه، مثل ترافیک اسفند، مثل عجله ای که آدم ها را از خانه بیرون می کشد. اما این روزها در مراکز تجاری و بازارهای اصفهان، شب عید بیشتر شبیه یک سوء تفاهم است. مغازهها بازند، چراغ ها روشن است، ویترین ها با دقت چیده شدهاند، اما چیزی سر جایش نیست. نه صدا، نه جمعیت، نه آن فشاری که آدم را هُل بدهد جلوتر. بازار ایستاده، انگار منتظر کسی است که قرار بوده بیاید و نیامده.