خصوصیسازی صنعت خودروی ایران که سالهاست با چالشهای ساختاری مانند زیان انباشته، کیفیت پایین محصولات، و نارضایتی گسترده مشتریان دستوپنجه نرم میکند،میتوانست راه برون رفت از بحرانهای مالی و حتی نیروی انسانی خودروسازان باشد،اما گویا نتیجه مطلوبی نداشته است؟
دولت، که طی ۴ دهه مدیریت دولتی بر ایرانخودرو و سایپا، زیانی چند صد هزار میلیارد تومانی به بار آورده، در حالی در مرحله نخست، واگذاری سهام شرکت ایران خودرو به بخش خصوصی را انجام داده است که هنوز شاهد اعمال قیمتگذاری دستوری و مدیریت دولتی بر ایرانخودرو هستیم. تجربه ناموفق خودروسازان خصوصی و نبود نظارت مؤثر، این پرسش را مطرح میکند که آیا خصوصیسازی میتواند به تولید خودروهای باکیفیت، خرید آسان و خدمات پس از فروش مطلوب منجر شود، یا صرفاً باری را از دوش دولت به دوش مصرفکنندگان منتقل خواهد کرد؟