وقتی انسان توانست به علم دست یابد، یقین پیدا میکند به آن چیزی که درک کرده است و فهمیده است. یعنی به علم یقین پیدا می کند. اما وقتی نتواند رابطه را کشف کند و بفهمد، یقینی در کار نیست و درباره آن چون علمی ندارد، نظری نمی دهد و اعتراف می کند که چون به این موضوع علم و آگاه ندارم، نظری هم ندارم.

استاد حجت الاسلام و المسلمین، جناب آقای قرائتی در سخنرانی ای از سخنرانی های خود، بیانآیه است و وقتی علم نباشد، یقینی در کار نیست و نمی توان حکم صادر کرد.

بر این اساس وقتی بین مراجع ما بر سر یک آیه و روایت و حدیث احکام مختلف صادر می شود، این حاکی از این است که هنوز ما علم آن آیه و حدیث و روایت را درک نکرده ایم و نفهمیدیم و هر حکمی داده ایم در اصل یک فرضیه است که به اثبات نرسیده است و علم نشده است و به یقین در آن نرسیده ایم.

با این حال، این اختلاف احکام مراجع مختلف، این را می رساند که هنوز درک و فهم قطعی از آیات و روایات و احادیث مربوطه، علم نشده است و منجر به یقین نگردیده است و در حد یک فرضیه می باشند و نمی توان از فرضیه که علم نشده و به یقین نرسیده است حکم صادر کرد.

چیزی را که نمی دانیم، با شجاعت بگوییم نمی دانیم نه اینکه به خاطر حفظ مقام و منصب و دانش خودمان آن را توجیه کنیم. توجیهی که ممکن است خلق کثیری را به گمراهی بکشاند. توجیهی که خود ما را به زیر سؤال ببرد.

موفق و پیروز باشید.

سید احسان راستگو سوق