پس از قدرتگیری طالبان در افغانستان، این کشور با حجم عظیمی از بحرانهای اقتصادی (معیشتی)، سیاسی، اجتماعی و ناامنی شدید مواجه شد؛ فضایی برآمده از فقدان توازن و تقسیم قدرت که به گفته کارشناسان، تنها با تشکیل یک دولت فراگیر و حضور و مشارکت مؤثر و پایدار همه گروههای قومی و مذهبی افغانستان و البته بدون مداخله بازیگران خارجی برطرف خواهد شد. در این میان، کشورهای همسایه افغانستان با برگزاری اجلاسهای منطقهای در تلاش برای کشف راهحلهایی منطقی بهمنظور ایجاد صلح و آرامش در افغانستان برآمدهاند.
دور دوم نشست همسایگان افغانستان با میزبانی تهران در 5 آبان و سومین نشست منطقهای هند در 19 آبان در دهلی، پایتخت هند نیز ازجمله آنهاست که همگی با تأکید بر ضرورت افزایش تعاملها و همکاریهای منطقهای در مقابله با تهدیدها و مؤلفههای ناامنساز همچون تحولات سیاسی و امنیتی افغانستان برگزار شدهاند. این در حالی است که رویکرد سیاسی طالبان در تشکیل دولت مستقر اما چندان گوشبهفرمان نتایج و خروجی اینگونه اجلاسها و ارائه راهکار از سوی همسایگان افغانستان با هدف خروج از بحرانهای این کشور نیست و تا زمانی که شکافهای داخلی طالبان بر سر قدرت و عدم اتحاد در تصمیم برای تشکیل یک دولت فراگیر وجود دارد، کلیه پیشنهادها بینتیجه خواهند ماند؛ نکتهای که پیرمحمد ملازهی، استاد و تحلیلگر مسائل افغانستان، در گفتوگو با «اصفهانزیبا»بر آن تأکید کرد و گفت: طالبان برخلاف تصور، یک گروه کاملا یکدست نیست و سران آن بر سر یکسری از مسائل همچون نوع حاکمیت با یکدیگر اختلافنظر
دارند. به گفته این کارشناس بینالملل، تصمیمهای منطقهای و بینالمللی نیز چندان تأثیری بر روند تشکیل دولت فراگیر در افغانستان ندارد و طالبان راه خود را بدون توجه به پیشنهادهای دیگر کشورها ادامه میدهد. در ادامه مشروح این گفتوگو را میخوانید.