حتما تاکنون از کنار دیوارهای زیادی عبور کردهاید که روی آنها طراحی و نقاشیهایی با موضوعهای مختلف اجراشده است. احتمالا به این موضوع هم فکر میکنید که این کار به زیبایی چهره شهر و مکانها کمک میکند و در نگاه شهروندان اثرگذار است یا آنها را کثیف و زشت میکند؟ به این دیوارنگاریها هنر گرافیتی نیز گفته میشود که بهعنوان یکی از هنرهای خیابانی و شهری در بسیاری از کشورها جایگاه خود را پیداکرده است. ایران یکی از این کشورهاست و اصفهان نیز ازجمله شهرهایی است که چند سالی میشود هنر گرافیتی در آن جدی گرفته شده است، نقاشیخط، داستانهای کهن ایران یا تصاویری از مفاخر شهر، نمونههایی از دیوارنگاریهایی است که در سطح شهر و استان اصفهان اجراشدهاند.
توجه به طراحی دیوارنگاری با توجه به فقر رنگ در شهر ضمن پوشاندن برهنگیهای یک شهر میتواند نشاط و سادهزیستی را به پیکرههای انسانی شهرها تزریق کند و از سویی دیگر، بیانگر مفهومی است که میتواند در آگاهیرسانی به شهروندان مؤثر باشد، این آگاهی میتواند در زمینههای مختلفی باشد ازجمله اینکه گاهی وجود مفاخر یک شهر را یادآوری میکند، میتواند نسبت به فعالیت مخربی که از سوی مردم و مسئولان صورت میگیرد جنبه اعتراضی داشته باشد و یا صرفا با هدف القای احساس شادمانی به شهروندان صورت گیرد.
آنچه در این گزارش میخوانید دیدگاه میلاد رضایی، محمد دادور و مرتضی محقق ازجمله هنرمندان این رشته درباره بایدها و نبایدهای اجرای این هنر در شهر اصفهان است.