صنعت نساجي و پوشاک در ايران، بهويژه در استان اصفهان، از ديرباز جايگاه ويژهاي داشته است. اکنون نيز استان اصفهان توليد 60 درصد پارچه کشور را در دست دارد، اين در حالي است که تنها 2 درصد پوشاک ملي را تأمين ميکند؛ تناقضي که زنجيره ارزش صنعت نساجي اين استان را در بحران فرو برده است. اين ناهمگوني در زنجيره ارزش (سهم 2 درصدي در توليد پوشاک) و چالشهاي متعدد همچون فرسودگي ماشينآلات، قاچاق کالا و ناتواني در رقابت با محصولات خارجي، افزايش هزينه هاي توليد، نوسانات اقتصادي از جمله عواملي هستندکه توليدکنندگان اصفهاني را به مرز ايستايي کشانده است .»