یائسگی دوره ای خاص از زندگی زنان است و مطالعات انجام شده نشان داده، که در سراسر جهان، امید به زندگی در زنان با افزایش تعداد سال های زندگی بعد از یائسگی و تعداد زنانی که در معرض یائسگی هستند افزایش می یابد. گذر از یائسگی به عنوان فرآیندی طبیعی و مرحله ای تکاملی در زندگی بانوان شناخته شده است.
زنان میانسال باید بدانند که یائسگی بدین معنا نیست که پایان زندگی نزدیک شده، چرا که هنوز نیمی از زندگی باقی مانده است. دوره یائسگی در زنان میانسال علاوه بر تغییرات هورمونی و ساختار بدنی، شامل تغییراتی در سایر جنبه های روان شناختی و اجتماعی نیز می باشد و بر سبک زندگی فرد تاثیر می گذارد.
علایم یائسگی در ۷۰ درصد زنانی که به این دوران نزدیک می شوند، گزارش می شود. این علایم با تغییرات عمده فیزیولوژیکی، روان شناختی و اجتماعی همراه است. از لحاظ زیستی تغییرات هورمونی منجر به قطع دوره عادت ماهیانه می شود و علایمی مانند گرگرفتگی، خارش و عرق شبانه در زنان میانسال بروز می کند.
شایع ترین علایم در دوره یائسگی شامل موارد ذیل می باشد که الب تحلیل می رود.
نتیجه گیری :
طبق پژوهش های صورت گرفته، درک زنان میانسال نسبت به مفهوم گذر از یائسگی فردی و شخصی است و آن را شامل یکسری علائم خاص جسمی و روانی می دانند. زنان میانسال دیدگاه کلی در زمینه یائسگی دارند و آن را به عنوان دوره انتقالی تحت تأثیر فرایند طبیعی غدد درون و عوامل زیستی تلقی می کنند که علاوه بر تاثیرات جسمانی بر وضعیت روحی، اجتماعی، سبک زندگی و درک از بالارفتن سن و پیری خود تاثیر میگذارد.
به همین خاطر بایستی ارائه دهندگان مراقبت های پزشکی و سلامتی به چگونگی درک زنان در مورد گذر از یائسگی توجه داشته باشند تا بتوانند به طرز مطلوب و مناسبی با آنان ارتباط برقرار کرده و در زمینه توانمندسازی آنان و ارائه خدمات حمایتی و روان شناختی اقدامات لازم را انجام دهند.