در حریم دو نام بزرگ

بنای آرامگاهی را نمی‌توان صرفا اثری معماری برای نشان‌دادن محل دفن یک انسان دانست. این‌گونه بناها، در طول تاریخ، همواره محل تلاقی معماری با حافظه، هویت و تصور یک جامعه از شخصیت‌های بزرگ خود بوده‌اند

تأملی در اصول طراحی بناهای آرامگاهی و نقد یادمان پیشنهادی استاد محمود فرشچیان در جوار آرامگاه صائب

بنای آرامگاهی را نمی‌توان صرفا اثری معماری برای نشان‌دادن محل دفن یک انسان دانست. این‌گونه بناها، در طول تاریخ، همواره محل تلاقی معماری با حافظه، هویت و تصور یک جامعه از شخصیت‌های بزرگ خود بوده‌اند

در حریم دو نام بزرگ

به گزارش اصفهان زیبا؛ بس نکته غیرِ حسن باید که تا کسی      مقبولِ طبعِ مردمِ صاحب‌نظر شود
بنای آرامگاهی را نمی‌توان صرفا اثری معماری برای نشان‌دادن محل دفن یک انسان دانست. این‌گونه بناها، در طول تاریخ، همواره محل تلاقی معماری با حافظه، هویت و تصور یک جامعه از شخصیت‌های بزرگ خود بوده‌اند؛ ازهمین‌رو، در طراحی آرامگاه، موضوع، تنها ساختن یک بنا نیست؛ مسئله آن است که معماری چگونه می‌تواند میان شخصیت صاحب مزار، زمانه و مکانی که بنا در آن قرار می‌گیرد، نسبتی شایسته برقرار کند.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *