ساعت نزدیک به ده صبح است و نور آفتاب از بالای ساختمان های قدیمی گذر سپه اصفهان روی ویترین ها می ریزد. بوی چرم مصنوعیِ تازه و پلاستیک براق کیف ها به مشام میرسد. اما چیزی که سال های قبل این موقع در فضای این نقطه از شهر بود ـ همهمه دست فروشان، شادی بچه هایی که کیف نو در دست می چرخاندند ـ حالا جایش را به سکوت داده است.