کروموتراپی یا رنگدرمانی شیوه درمان بیماریها توسط رنگ است. این روش درمانی به همراه سایر شیوههای درمان طبیعی همچون رژیم غذایی صحیح، استراحت کافی، ورزش، آساناهای یوگایی و غیره بهعنوان درمانی مؤثر و سودبخش مورداستفاده قرار میگیرد. نکتههای جالبی در این زمینه وجود دارد که دکتر جمشید هاشمی، ملقب به استاد آرام، روانشناس بالینی و پژوهشگر درمانهای طبیعی، به آنها میپردازد.
بنا به گفتههای کارورزان رنگدرمانی، علت بروز هر بیماری را میتوان در فقدان رنگ خاصی در بدن جستوجو کرد. رنگدرمانی با بهکاربردن نور رنگی روی بدن به درمان بیماریهای گوناگون میپردازد. رنگدرمانی شیوه درمانی محبوبی در گذشتههای دور بوده است. ۲۵۰۰ سال پیش، فیثاغورث از چراغهای رنگی برای اهداف درمانی استفاده میکرد و «تالارهای رنگی» برای درمان در مصر، چین و هندوستان قدیم مورد استفاده قرار میگرفتند. پیشگام رنگدرمانی مدرن «نیلز فینسن» از دانمارک بود. بعد از کشف تأثیر ضدباکتریایی انرژی فرابنفش خوشیدی در ۱۸۷۷، فینسن احتمال درمان زخمها را با نور مرئی موردبررسی قرار داد. در نهایت او از نور قرمز برای جلوگیری از تشکیل زخمهای آبله استفاده کرد و در ۱۸۹۶ موسسه نورشناسی(که حالا موسسه فینسن نام دارد و در کپنهاگ واقع شده است) را برای درمان سل تأسیس کرد. در ۱۹۳۲ «جرارد» و «هیسی»، دو روانپزشک کالیفرنیایی، بهطور علمی مشخص کردند که نور آبی دارای اثر آرامبخشی و نور قرمز دارای نیروی تحریککنندگی بر بدن انسان است. رنگهای قرمز و آبی دو منتهیالیهی به حساب میآیند که رنگ زرد در مرکز آنها قرار دارد. این رنگها همچنین سه رنگ اصلی یک رنگینکمان هستند. بیمار ابتدا باید در معرض آزمایش قرار بگیرد تا مشخص شود کدام رنگ در بدن او وجود ندارد. فقدان یک رنگ را میتوان با مشاهده رنگ کره چشم، ناخنها، ادرار و مدفوع مشخص کرد. در مواردی که رنگ قرمز در بدن وجود ندارد، چشمها و ناخنها رنگی مایل به آبی به خود گرفته و ادرار و مدفوع سفید یا مایل به آبی میشود. اگر رنگ آبی در بدن وجود نداشته باشد، چشمها و ناخنها رنگی مایل به قرمز پیدا کرده و ادرار و مدفوع زرد یا قرمز رنگ میشود.
هر مادهای روی زمین دارای رنگ خاصی است؛ حتی اشعههایی که توسط اجرام آسمانی بر زمین تابیده میشوند، دارای رنگی به شکل نور سفید هستند. اشعههای خورشید دارای هفت رنگ بنفش، نیلی، آبی، سبز، زرد، نارنجی و قرمز است. اینها رنگهای طبیعی هستند که برای حفظ سلامتی و درمان بیماریها کاملا مؤثر و مفید هستند. دکتر «بابیت»، کارشناس برجسته رنگدرمانی، میگوید: «نور خورشید عامل درمانی اصلی در آزمایشگاه طبیعت است و در جایی که نور نتواند وارد آنجا شود، بیماری در آنجا رخ میدهد. کلروز، کمخونی، لوسمی، لاغری، ضعف ماهیچهای، اختلالهای قلب و کبد، استسقا، نرم شدن استخوانها، تحریکپذیری عصبی، نقص جسمی، اختلال در رشد و یبوست همگی در نتیجه محرومکردن خود از اثرات مفید و مؤثر نور خورشید بهوجود میآید.» نور خورشید نقش مهمی در درمان بیماریهای مزمن ایفا میکند. استفاده سنجیده از نور خورشید را میتوان بخشی از فرایند درمانی در هر بیماری دانست. اشعههای خورشید دستگاه هضم و گوارش را بهبود بخشیده، گردش خون و لنف را تسریع میبخشد و دفع مواد زائد و سمی را از بدن بهوسیله پوست افزایش میدهد.
حال به تأثیر رنگهای گوناگون بر بدن و ویژگی درمانی آنها که در زیر شرح داده میشود، توجه کنید.