وقتی دو دانشگاه مهارتی کشور که رسالت اصلی‌شان تربیت چنین نیروهایی است، فقط توانسته‌اند ۱۲ درصد از آموزش‌های خود را به موضوعات مهارتی و کارگاهی اختصاص دهند، یعنی که کارهای نکرده در این حوزه بسیار است.
به گزارش بازارکار به نقل از «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ برنامه ششم توسعه عمرش ماه‌هاست که به‌سر آمده اما بسیاری از تکالیفی که تعیین کرده بود در بخش‌های مختلف بر زمین مانده است. یکی ازاین بخش‌ها مربوط به آموزش‌عالی است که قرار بود طوری با آموزش‌های مهارتی عجین شود که خروجی دانشگاه‌ها پس از پایان اجرای برنامه ششم توسعه، دانشجویانی مهارت‌آموخته باشند اما عقب‌افتادگی از برنامه، سبب شده تا آمارهای بحث‌برانگیزی تولید شود و رئیس موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی از آنها رونمایی کند.
به گزارش جام جم، ماجرا این است که قرار بود در عرض پنج سال ا‌های گروهی و آموزش‌های مجازی را شامل می‌شود.
این شیوه‌های نوین سبب می‌شود تا چالش‌های موجود در شیوه سنتی آموزش عالی مهارتی به حداقل برسد. در شیوه سنتی یکی از چالش‌های اساسی، نبود فرصت کافی برای انجام مراحل عملی توسط دانشجویان است که در کنار هزینه تجهیزات به دو دغدغه جدی تبدیل می‌شود.
این همان مشکلاتی است که نظام آموزش‌عالی ما با آن دست و پنجه نرم می‌کند؛ یعنی در حالی که اکثر تجهیزات آزمایشگاهی و کارگاهی در دانشگاه‌ها نیازمند به‌روزرسانی است، دانشجویان نیز به اندازه کافی با کاربردهای مفاهیم آموزش داده‌شده در کلاس درس آشنا نیستند و به همین علت وقتی در محیط عملی قرار می‌گیرند، نمی‌دانند که دقیقا باید چه کاری انجام دهند.
بنابراین خلاصی آموزش‌عالی از شیوه‌های سنتی آموزش، راهی الزامی برای ارتقای مهارت‌آموزی و تربیت فارغ‌التحصیلان ماهر دانشگاهی است.
تاکیدات برنامه هفتم توسعه برای ارتقای آموزش‌های مهارتی
۱- حمایت و بهره‌گیری از نخبگان ایرانی مهاجرت‌کرده
۲- ساماندهی منابع مالی موسسات پژوهشی به سمت نیازهای کشور
۳- تعیین سازوکار برای استفاده از وقف و خیرین در آموزش‌عالی
۴- جهت‌دهی منابع و اعتبارات آموزش عالی به سمت رشته‌های مورد نیاز
۵- ساماندهی رشته‌های دانشگاهی و ایجاد رشته‌های جدید براساس نیاز کشور
۶- ساماندهی موسسات پژوهشی وابسته به دستگاه‌های اجرایی