از یک دیدگاه میتوان سوالات درباره بلوغ را به دو دسته اصلی تقسیم کرد. اول سوالاتی که والدین درباره بلوغ فرزندانشان دارند و دوم سوالات خود نوجوانان درباره بلوغ.
سوالات والدین عمدتا درباره بلوغ زود رس، بلوغ دیر رس و کلا نحوه برخورد آنها با انواع بلوغی است که برای فرزندانشان چه دختر و چه پسر رخ داده و میدهد و سوالات خود نوجوانان بیشتر سوالاتی است در جهت آرام کردن اضطراب و ترسهای ایشان از بلوغ و تبعات آن و نحوه سازگاری با شرایط جدیدی که بلوغ به آنها تحمیل میکند.
وظیفه هر پدر و مادری است که قبل از بلوغ، و در ماهها یا سالهایی که کودکشان به بلوغ نزدیک میشود با فرزند همجنس خود، درباره بلوغ و شرایط بلوغ، درباره بهداشت بلوغ و چگونگی سازگاری با آن، مفصل و واضح صحبت کنند.
بعد از این صحبت بهتر است کتابی به زبان ساده برای فرزندشان تهیه کنند تا به سوالات احتمالی او در باره بلوغ پاسخ بدهد و برای فرزندشان خاطر نشان کنند که میتواند سوالات خود را از خود آنها هم بپرسد.
والدین لازم است بلوغ را ترسناک یا باعث شرمندگی، معرفی نکنند. بلکه از بلوغ به عنوان دورهای مثبت در زندگی و نشانه رشد و بالندگی بدترین کابوس زندگی آنها میشود و چون کودکی و نوجوانی فرد، هرگز از یاد نمیرود، تاثیر مثبت یا منفی رفتار والدین در این دو دوره نیز تا آخر عمر با فرزندانمان باقی خواهد ماند!
وظیفه والدین است که به سوالات فرزندان در باره بلوغ پاسخ بگویند. در حال حاضر یک کتاب خوب یا یک سایت معتبر میتواند به کمک آنها بیاید اما آن را هم خود والدین باید پیدا کرده و در اختیار فرزندان قرار بدهند.
کمک گرفتن از یک دوست خانوادگی خردمند یا یکی از اقوام دانا در فامیل که کودک ما با او احساس راحتی و صمیمیت میکند نیز برای والدینی که در پاسخگویی به فرزندان مشکل دارند میتواند مفید باشد.
این اطلاعات بهتر است قبل از بلوغ و نزدیک بلوغ به آنها انتقال یافته و بعد از بلوغ تکمیل شود. هرگز نگذارید فرزندتان بدون آمادگی اولیه وارد این دوران شود تا تبعات بلوغ برایش قابل پذیرشتر و سازگاریاش بیشتر شود.