بسیاری از ما تمایل شدید به خوردن یک غذای خاص را تجربه کردهایم. بیشتر اوقات، آن غذا احتمالا شیرین، شور یا چرب است. وقتی طعم آن و احساسی را که از خوردن آن خواهید داشت، تصور میکنید، ممکن است بهطور عجیبی هیجانزده شوید؛ حتی اگر چند ساعت پیش از آن غذایی را خورده باشید. به این میلها، هوس گفته میشود که هرلحظه ممکن است ظاهر شود و همیشه به گرسنگی و رفع نیاز بدن مربوط نمیشود. به نظر شما چه عواملی در این زمینه دخیل است و راهکار مقابله با آن چیست؟ توضیحهایی دراینباره لازم است که به آنها دکتر فاطمه عزیزی، متخصص تغذیه و رژیمدرمانی و عضو هیئتعلمی دانشگاه علومپزشکی اراک، میپردازد.
هوسها شامل تداخل پیچیده بین پیامهای مغزی و رفتارهایی است که بهمرورزمان تبدیل به عادت میشوند. درواقع، غذاهایی که مناطق پاداش مغز را تحریک میکنند، بر انتخاب غذا و رفتارهای غذایی ما تأثیر میگذارند. به عبارتی، هنگامیکه ما غذاهای خاصی را میخوریم، سلولهای عصبی ناحیه پاداش در مغز فعال میشوند و احساس لذت مثبتی ایجاد میکنند؛ طوری که ما میخواهیم بهطور مرتب بهدنبال این غذاها باشیم. مصرف این غذاهای خوشمزه ممکن است در سیگنالهای مغزی اختلال ایجاد کند؛ طوری که فرد بهرغم خوردن مقادیر کافی از این غذاها، باز هم بهطور مداوم آنها را هوس کند. این اختلال در سیگنالهای مغزی حتی ممکن است باعث ترشح هورمونهایی شود که احساسهای استرسزا را کاهش میدهد و درنتیجه منجر به شناخت این غذاها بهعنوان نوعی «آرامبخش» میشود.