۲۷ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۱:۱۹
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، انسان در آغاز آفرینش، همچون ظرفی خالی، اما آماده است که در طول زندگی، از آداب و رسوم، اندیشهها و ارزشهای گوناگون، چه حق و چه باطل، تأثیر میپذیرد و نظامهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نیز در شکلگیریِ نگرش و شخصیت او نقش دارند؛ با این همه، خداوند در نهاد انسان، فطرتی الهی و گرایشی درونی به شناخت حق و حقگرایی به ودیعت نهاده است تا بتواند در میان تأثیرات گوناگون محیط، راه حقیقت را بازشناسد و در مسیر آن گام بردارد؛ چنانچه که خداوند متعال در قرآن کریم اینگونه به این حقیقت اشاره مینماید:
«فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ.» (روم/ ۳۰)
پس روی خود را متوجّه آیین خالص پروردگار کن. این فطرتی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آیین استوار؛ ولی اکثر مردم نمیدانند.