«خدا: یک زندگینامه» اثری است در مرز میان ادبیات، روایتشناسی و مطالعات دینی؛ کتابی که میکوشد بهجای اثبات یا رد یک باور، تصویر خدا را در متن مقدس بهعنوان یک شخصیت داستانی تحلیل کند.
به گزارش خبرنگار مهر، بازخوانی متون دینی از منظر ادبی، در دهههای اخیر به یکی از شاخههای مهم مطالعات میانرشتهای بدل شده است؛ رویکردی که میکوشد بهجای داوری کلامی یا اعتقادی، ساختار روایت، شخصیتپردازی و منطق درونی متن را بررسی کند. در همین چارچوب، کتاب «خدا: یک زندگینامه» نوشته جک مایلز، از جمله آثاری است که به بازخوانی متن مقدس از منظری ادبی میپردازد. این اثر، چنانکه از عنوانش برمیآید، میکوشد «خدا» را در مقام یک شخصیت روایی در متن عهد عتیق دنبال کند؛ رویکردی که آن را از تفسیرهای الهیاتی و اعتقادی متمایز میسازد.
در این کتاب، مایلز بهجای ورود به بحثهای کلامی، خدای عهد عتیق را همچون قهرمان یک روایت بزرگ میخواند و سیر تحول او را در طول کتابهای مختلف پی میگیرد. بر اساس این خوانش، خدا در آغاز چهرهای خلاق، کنشمند و پرگفتار دارد، اما هرچه روایت پیش میرود، این شخصیت بهتدریج پیچیدهتر، دورتر و خاموشتر میشود. از همین منظر، کتاب بیش از آنکه اثری در حوزه الهیات سنتی باشد، مطالعهای در باب روایت، شخصیتپردازی و تحول دراماتیک در متن مقدس است.