به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شهادت امام جعفر صادق(ع) یکی از نقاط سرنوشتساز تاریخ اسلام است؛ شخصیتی که سالها چراغ دانش، فقه و معرفت را در مدینه روشن نگه داشت و با تربیت صدها شاگرد، مکتبی بزرگ را بنیان گذاشت. اما دوران پرآشوب عباسیان و ترس حاکمان از نفوذ علمی و معنوی ایشان، سرانجام به توطئهای منتهی شد که زندگی امام را پایان داد.
بنابر روایت شیعه نیوز، نگاهی روشن و خلاصه به زندگی، شرایط دوران امامت و ماجرای شهادت امام صادق(ع) خواهیم داشت.
امام صادق توسط کدام خلیفه به شهادت رسید؟
بر اساس مشهورترین گزارشهای تاریخی، شهادت امام صادق (ع) به دستور منصور دوانیقی، خلیفه عباسی، صورت گرفت؛ خلیفهای که سالها نسبت به محبوبیت روزافزون امام در میان مردم نگران بود و بارها برای حذف ایشان تلاش کرد.
نحوه شهادت امام صادق (ع) در منابع تاریخی
روایات متعدد نشان میدهد که امام صادق (ع) در سال ۱۴۸ هجری قمری و در ۶۵ سشه اطراف زمین پراکندهاند منم فرزند ابراهیم خلیل خدا (که آتش نمرود بر او سرد سلامت شد)
با وجود این دشمنیها، منصور چندین بار تلاش مستقیم برای قتل امام انجام داد؛ یکی از روایات مشهور، حضور اژدهای عظیمی است که هنگام ورود امام به قصر ظاهر شد و منصور را چنان وحشتزده کرد که قصد خود را تغییر داد.
طرح نهایی برای مسمومکردن امام
سرانجام منصور که از نفوذ و جایگاه معنوی امام بیم داشت، تصمیم به قتل ایشان گرفت. وی توسط یکی از والیان خود در مدینه، امام را با انگور زهرآلود مسموم کرد.
محل دفن امام صادق (ع)
پیکر مطهر امام صادق (ع) در شهر مدینه و در قبرستان بقیع، کنار قبر پدرشان به خاک سپرده شد. بنای آرامگاه ایشان تا سال ۱۹۲۶ پابرجا بود تا اینکه وهابیان پس از تصرف مدینه، قبور ائمه بقیع را ویران کردند.