اقتصاد ۲۴ – موضوع ضرورت تشکیل دولت نظامی چند ماهی است که در فضای سیاسی کشور بیش از گذشته به گوش میرسد. محسن رفیق دوست به صراحت از آن دفاع کرد. مصطفی تاجزاده و احمد زیدآبادی نیز در این خصوص به مناظره پرداختند. در روزهای گذشته نیز اظهار نظر سعید حجاریان مبنی بر این که عقد کارگزاران با نظامیان در آسمانها بسته شده، خبرساز شد که با پاسخ حسین مرعشی همراه شد. سعید لیلاز نیز از دیگر اعضای نزدیک به حزب کارگزاران سازندگی است که به طرح ایده بناپارتیسم پرداخته است و انتخابات ۱۴۰۰ را محل تجلی و بروز آن میداند. این اظهارت لیلاز نیز واکنش برانگیز شده است.
سعید لیلاز که نقطه عزیمت خود را موضوع اقتصاد میداند در تشریح ایده بناپارتیسم و در پاسخ به منتقدان در گفتگو با اقتصاد ۲۴ گفت: در مورد تز بناپارتیسمی که من مطرح کردم چند اشتباه برداشت صورت گرفته است. واکنشهایی که مطرح میشود نیز از منظر آن جایگاهی است که هر کس در سپهر سیاسی ایران خودش را در نسبت با ایده بناپارتیسم میبیند. اشتباه اول این است که این نظر من درباره بناپارتیسم متعلق به امسال نیست بلکه متعلق به بهمن سال ۱۳۹۸ است و از نظر تاریخی با یکسال تاخیر در عرصه عمومی مطرح شد. اشتباه دوم این بود که تصور میشد که من پیشنهاد کردهام که به سوی بناپارتیسم برویم در حالی که حرف من پیشنهاد نبود، بلکه پیشبینی بود. تجویز نبود، توصیف بود. وقتی که میخواهیم به عنوان یک آدم علمی و با نگاه علمی درباره یک پدیده حرف میزنیم با این که خودمان در چه موقعیتی در آن سپهر قرار داریم، متفاوت است. مثل پیشبینی یک هواشناس درباره وضعیت هوا. وقتی که عموم مردم صرفا میگویند هوا گرم است یا سرد است یک هواشناس صرفا درباره درجه حرارت، میزان رطوبت و جهت باد صحبت میکند. توصیه من به دوستان سیاسیام به خصوص به دوستان حزب اتحاد ملت که نیروهای متفکری هم دارد این است که اگر میخواهیم در این خصوص بحث کنیم، بحثهای سیاسی و جناحی و این که فلان بحث چه پیامدی برای ما دارد را از تحلیلی که از وضعیت کنونی و روند آینده ایران، متفاوت بدانیم. در مورد موضوع بناپارتیسم و دولت نظامی هم باید این گونه تحلیل کنیم.