
خبرگزاری میزان – از عمر جادوی پرده نقرهای، قریب ۱۲۰ سال میگذرد و امروز بربالیدهتر از گذشته، درختی را مانند است که سایهاش به فتح زمین سوزان میرود. از واپسین سالهای قرن ۱۹ تا آغاز قرن ۲۱ سالهای عمر این جوان تازه بالغ شده ۱۲۰ساله است.
آن روز که لویی و آگوست لومیر دو برادر نابغه در زمستان سال ۱۸۹۵ «سینماتوگراف» را اختراع کردند و نخستین تصاویر را از هجوم مردم برای سوار شدن به قطار ثبت کردند، نمیدانستند که چه بهاری را برای جهان یخ زده رقم زدهاند.
گر چه این فرزند و مخلوق دست هنرمند بشر، سالیان بعد با تثبت هنر تدوین سروشکل گرفت، اما اگر این دو برادر نابغه نبودند شاید جهان امروز، جهان دیگری بود.
در اهمیت و تاثیرگذاری سینما همین بس که استالین دیکتاتور شوروی سابق میگوید: «سینما را به من بدهید تا دنیا را فتح کنم.» و در ستایش سینما همین جمله در فیلم «اینجا بدون من» بس که میگوید: «یه هیجانی دارند آدما تو سینما، که تو رو از کثافت زندگی واقعیات جدا میکنن».
