١١ خرداد ١٤٠٥
در روزگاری که بازیهای ویدیویی هنوز جای چندانی در تلویزیون نداشتند، «کافه بازی» یکی از نخستین برنامههایی بود که این جهان را جدی گرفت و برای آن سهمی در کنداکتور رسانه ملی باز کرد. برنامهای که حالا بعد از نزدیک به یک دهه حضور مستمر روی آنتن، نه تنها عنوان قدیمیترین برنامه تخصصی بازیهای ویدیویی تلویزیون را یدک میکشد، بلکه برای بسیاری از گیمرها به نامی آشنا و بخشی از خاطرات رسانهایشان تبدیل شده است. فصل جدید «کافه بازی» این روزها با تغییراتی گستردهتر از گذشته هفتهای سه روز روی آنتن شبکه دو است؛ از دکور و فضای استودیو گرفته تا آیتمها و ساختار محتوایی برنامه. برای دیدن آنچه پشت این تغییرات جریان دارد، راهی محل ضبط برنامه شدیم؛ جایی که یادآور بخشی از یک جهان گیمینگ بزرگ است.
به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی بازیهای رایانهای، گرمای هفته اول خردادماه مثل یک «باسفایت» سرسخت روی شهر سایه انداخته است. حوالی ساعت سه بعدازظهر، کارگران در محوطه ساختمان استودیو مشغول ساختوسازند و صدای ابزارهایشان مثل افکتهای محیطی یک بازی جهانباز در فضا میپیچد. از راهرویی باریک که از کنار ساختمان نیمهکاره میگذرد عبور میکنم؛ مسیری که بیشتر شبیه تونل ورود به یک مرحله جدید است. پشت درهای استودیو سکوت حکمفرماست، اما چند قدم جلوتر، با باز شدن درِ «کافه بازی»، انگار صفحه لودینگ تمام میشود و ناگهان وارد دنیای دیگری میشوی.
چند قدم که داخل استودیو پیش میروم، تازه میفهمم چرا حس ورود به یک مرحله جدید را داشتم. اینجا بیشتر از آنکه شبیه یک استودیوی تلویزیونی باشد، به هاب یک بازی بزرگ شباهت دارد. نئونهای رنگی از هر سو چشمک میزنند و نور آبی و بنفششان روی دیوارها و کف استودیو پخش شده است. هر گوشه از دکور پر از نشانههایی است که برای گیمرها آشنا به نظر میرسند؛ المانهایی که انگار از دل دهها دنیای مختلف بازی بیرون کشیده شدهاند و حالا کنار هم قرار گرفتهاند تا هویت «کافه بازی» را شکل دهند.