علیرضا ایزدی، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی کشور که برای شرکت در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر بوسان کره جنوبی بهسر میبرد، به دنبال ثبت الموت به عنوان سیامین میراث جهانی ایران در یونسکو درباره اهمیت پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته»، در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: الموت سالهاست، بیش از دهها سال، در حوزه بازخوانی و عملیات باستانشناسی مورد توجه قرار گرفته است. اما به واسطه وضعیت سوقالجیشی، استراتژیک، اقلیمی و مسائل اینچنینی، و موقعیت قرارگیری آن، به هر حال سختیهای خاص خودش را دارد. پس از حداقل ۲۰ سال کار باستانشناسی، بازخوانی و لایهبرداری در دستور کار قرار گرفت و با این شرایط، آمادهسازی پرونده برای ارسال، کار بسیار سختی بود، چون قلعه الموت، و همانطور که در نام پرونده آمده، «قلعه الموت و استحکامات وابسته»، شامل قلعه اصلی و ۶ قلعه مرتبط با مجموعه قلعه اصلی است؛ مجموعهای که یکی از بینظیرترین سازههای معماری به شمار میرود و با توجه به شرایط توپوگرافی منطقه، در نظر گرفتن اقلیم، ناهمواریها و مسائل اینچنینی شکل گرفته است.
ایزدی درباره اقدامات پس از ثبت جهانی «الموت» توضیح داد: درباره الموت، نگاه کلی این است که موضوعات مختلف، از جمله گردشگری و باستانشناسی در سایتهایی مانند الموت، همواره مورد توجه جامعه جهانی قرار دارد. ایکوموس هم سالهاست روی این موضوعات تأکید دارد. پس از ثبت، ما باید یک پلن مدیریتی داشته باشیم. در این پلن مدیریتی باید همه این موضوعات را لحاظ کنیم، از جمله برنامهریزی برای گردشگری، ایجاد زیرساختها، کنترل و جلوگیری از شکلگیری گردشگری انبوه؛ چرا که آن منطقه ظرفیت پذیرش چنین حجمی را ندارد؛ بنابراین باید این موضوع مدیریت و تحلیل شود.