قهرمانان غایب در قاب رسانه ملی/ آسیبشناسی یک رویداد ناتمام
پاسداشت چهرهای که دههها در محوطههای سخت باستانی کلنگ زده، یا اعطای نشان به خانواده دانشمندی که دیگر در میان ما نیست، رخدادی یگانه، نمادین و تکرارناپذیر است. وقتی سهم سخنرانیها ۱۰۰ درصد و سهم تجلیل نزدیک به صفر میشود، مخاطب با روایتی مدیر محور و تهی از محتوای اصلی مواجه میشود. نتیجه این انتخاب رسانهای آن است که بیننده در پایان برنامه، تصوری دقیق از چرایی برگزاری این همایش و هویت تجلیل شوندگان پیدا نمیکند.