عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات از جهان پیرامون خود منزوی نیست. نهادهای هر جامعه (به معنی رسوم، قواعد و عرف) میتوانند بخشهای مختلف اقتصادی را متاثر کنند اما این تاثیر یک طرفه نیست. در دنیای امروز، ICT به حدی قدرت یافته که رویههای جاری در هر جامعه را مستحکم یا تضعیف کند و برای این موضوع شواهد غیرقابل انکاری وجود دارد. اشتغال زنان در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات و دسترسی آنها به فناوریهای دیجیتال نیز از قاعده گقته شده، مستثنی نیست.
به گزارش پیوست، آمارهای سازمان ملل نشان میدهد در پایان سال ۲۰۲۰، ۸۳ درصد زنان کشورهایی با درآمد پایین و متوسط دارای موبایل هستند اما به طور کلی زنان کمتری در مقایسه با مردان به اینترنت تلفن همراه دسترسی دارند. تا سال ۲۰۲۱، تعداد مردانی که میتوانستند از اینترنت موبایل استفاده کنند ۲۳۴ میلیون نفر بیشتر از زنان بود. این آمارهای کلی کشور به کشور و منطقه به منطقه متفاوت است اما آن چه در تمامی نقاط دنیا دیده میشود، این است که زنان به اندازه مردان در صنعت ICT فعال نیستند و در تعداد قابل توجهی از کشورها، تفاوت دستمزد میان زنان و مردان قابلچشمپوشی نیست.
مشکات اسدی، مشاور سابق مشارکت زنان و توانمندسازی اجتماعی سازمان فناوری اطلاعات ایران و مدیر عامل گروه کسبوکارهای نوین آن، درباره موضوع تفاوت حقوق و دستمزد زنان در دنیا گفت: براساس آمار سازمان ملل، زنان یک دهم درآمد دنیا و یک صدم مالکیت را در اختیار دارند در حالی که بیش از ۵۰ درصد کارها را انجام میدهند، یعنی بخش قابل توجهی از کارهایی که زنان انجام میدهند، دستمزدی ندارد و در جایی ثبت نمیشود.