پنجشنبه 30 بهمن 1393 15:05 ساعت
به هر حال، نمایش اعتیاد و معتادان، کار چندان سادهای نیست. تمرکز بر این بلا هم مثل نمایش هر نوع معضل فرهنگی و اخلاقی و اجتماعی دیگری، حرکت بر لبهی تیغ است. یعنی در خیلی از مواقع، احتمال سقوط به ترویج همان بلا هم وجود دارد. اما «لامپ ۱۰۰» از این مسئله مبراست. سیر داستان و درام فیلم و نوع شخصیتپردازی و فضاسازی این أثر به گونهای است که هم مخاطب را نسبت به ماهیت خطرناک مصرف مواد مخدر جدید آگاه میکند و هم او را از گرایش به چنین رفتاری میترساند. در عین حال، راه نجات را هم باز میگذارد.
آرش فهیم-گروه فرهنگی رجانیوز:«لامپ ۱۰۰» یک فیلم ضدجریان است؛ سال گذشته در هجمهی سرد فیلمهای سیاه و سفارتی و ناامیدکننده سی و دومین جشنواره فیلم فجر، این فیلم نوعی «شنا در زمستان» آن هم برخلاف مسیر آب بود. فیلمی بیهیاهو و پدیده گون که البته چندان دیده نشد. در آوردگاهی که فیلمهای به ظاهر هنری اما قلابی، با پروپاگاندای شبه روشنفکرها به عنوان «سینمای اجتماعی» مطرح میشدند، فیلم نخست «سعید آقاخانی» هم در کیفیت و ساختار سینمایی و هم در مماس بودن با شرایط اجتماعی روز، بر فیلمهای پر اسم و رسم دار (اما توخالی) مورد تبلیغ، برتری چشمگیری داشت.
درباره معتادین یه فیلم تلوزیونی هم داره سعید آقاخانی که نقش معتادش رو فرهاد اصلانی بازی میکنه، من هنوز این فیلم رو ندیدم اما به نظرم یکی از قابل باورترین معتادها بود…. اگه به روشنفکر بازی نیفته، که این سرنوشت محتوم سینماگران ماست، تو کارای تلوزیونیش نشون داده که مردم و زندگیشونو خوب میشناسه و به نظرم این چیز کمی نیست….