برچسب سینمای اجتماعی

جامعه‌ی خودی یا حرف‌های بی‌خودی؟/ حکایت «شنا در زمستان» و یک فیلم ضد جریان

به هر حال، نمایش اعتیاد و معتادان، کار چندان ساده‌ای نیست. تمرکز بر این بلا هم مثل نمایش هر نوع معضل فرهنگی و اخلاقی و اجتماعی دیگری، حرکت بر لبه‌ی تیغ است. یعنی در خیلی از مواقع، احتمال سقوط به ترویج‌‌ همان بلا هم وجود دارد. اما «لامپ ۱۰۰» از این مسئله مبراست. سیر داستان و درام فیلم و نوع شخصیت‌پردازی و فضاسازی این أثر به گونه‌ای است که هم مخاطب را نسبت به ماهیت خطرناک مصرف مواد مخدر جدید آگاه می‌کند و هم او را از گرایش به چنین رفتاری می‌ترساند. در عین حال، راه نجات را هم باز می‌گذارد.

نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بی‌داد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی 

سینمای زیرزمینی خواسته یا ناخواسته و معطوف به تنگ نظری‌ها و استیلای سانسور و اعمال گردنه‌های متعدد بر تولید سینمای اجتماعی، به پدیده عادی تبدیل شده است. نکته قابل تامل در این مورد استقبال و موفقیت‌های این‌گونه سینمای نوظهور و به رسمیت شناختن آن در خارج از ایران است. موفقیتی که جشنواره‌های جهانی در قبال آن هیچ سهمی برای موجودیت سینمایی زیر عنوان جمهوری اسلامی قائل نمی‌شوند. از این زاویه سینمای ایران به دو مسیر و دو خط موازی تقسیم شده است که به هیچ روی سنخیت و شباهتی با همدیگر ندارند. بعد از «صدسال به این سال‌ها» که به شبکه خانگی نمایش راه یافت، فیلم «بی‌داد» سهیل بیرقی پس از برخوردهای قضایی با کارگردان و سایر عوامل فیلم و موفقیت برون مرزی اینک از طریق یوتیوپ به خانه‌ها راه پیدا کرده است. تا علاقه‌مندان سینما فارغ از هزینه و تلف کردن وقت و مواجهه با نسخه سانسور و لت و پاره شده به تماشای آن بنشینند.

سینمای اجتماعی در گیشه نمرده است؛ «زنده‌شور» به دنبال «پیر پسر»

فیلم سینمایی «زنده‌شور» به کارگردانی کاظم دانشی که از اواخر تیرماه به اکران درآمده با عبور از مرز ۱۱۰ میلیارد تومان به سراغ رکورد فیلم سینمایی «پیر پسر» به کارگردانی اکتای براهنی می‌رود.

سیاهنمایی هنری نیست که به آن ببالیم

یک کارگردان کارآمد شدن سینمای اجتماعی را مستلزم بهبود وضعیت فرهنگی جامعه دانست و گفت: خارجی‌ها به اندازه کافی درباره ایران سیاه‌نمایی می‌کنند و دیگر لازم نیست خودمان هم فیلم‌هایی با این مضامین بسازیم.

مجید مجیدی: علی در «بچه های آسمان» فقیر است ولی عزت نفس دارد

مجید مجیدی با حضور در دبیرستان نظام مافی به نکات مهمی درباره این فیلم اشاره کرده است. او می گوید: « بچه‌های آسمان تلاش می‌کند از فقر چهره دیگری بسازد. علی از فقر شکل عزتمندی می‌سازد علی فقیر است و عزت نفس دارد.»