تکرار روزهای غریبانه اقتباس

روز گذشته، پروانه‌های پرهیاهوی سی‌و‌هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان به خانه‌شان بازگشتند و جوایز به برگزیدگان اهدا شد و این دوره از جشنواره چمدانش را بست و رفت تا سال آینده.

چرا فیلم‌سازان مستقل و غیرمستقل از فرصت اقتباس از آثار داستانی استفاده نمی‌کنند؟

روز گذشته، پروانه‌های پرهیاهوی سی‌و‌هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان به خانه‌شان بازگشتند و جوایز به برگزیدگان اهدا شد و این دوره از جشنواره چمدانش را بست و رفت تا سال آینده.

تکرار روزهای غریبانه اقتباس

به گزارش اصفهان زیبا؛ روز گذشته، پروانه‌های پرهیاهوی سی‌و‌هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان به خانه‌شان بازگشتند و جوایز به برگزیدگان اهدا شد و این دوره از جشنواره چمدانش را بست و رفت تا سال آینده. به روال هر جشنواره و رویداد بزرگ فرهنگی‌هنری، پایان جشنواره مصادف است با آغاز آسیب‌شناسی‌ها و نقدها و خداقوت‌ها از جانب اهالی رسانه و کارشناسان و فن‌شناسان.
نگاهی کوتاه به آمارها و اعداد این دوره از جشنواره فیلم کودک و نوجوان با دوره قبلی‌اش دلسردی و افسوس در پی دارد؛ چراکه سفره جشنواره نسبت به دوره قبل عملا کوچک‌تر شده است. فیلم‌های بلند داستانی بخش مسابقه ملی که در سال گذشته 13 عدد بودند، امسال با کاهش چشمگیر به هشت عدد رسیده و از میان این هشت عدد، سه فیلم «زیبا صدایم کن» و «چشم‌بادومی»‌ و «بچه مردم» در جشنواره اخیر فجر اکران شده بودند و این کاهش، حرف‌های زیادی برای گفتن دارد؛‌ همچون پول‌سازنبودن فیلم کودک و نوجوان و شکستش در رقابت با فیلم‌های کمدی که سال‌هاست گیشه را قبضه کرده‌اند، بی‌توجهی مدیران به این طیف سنی و یک دلیل دردناک‌تر: شکست فیلم داخلی در برابر فیلم‌های کودک و نوجوان تولید خارج.
این افت آماری در بخش‌های دیگر جشنواره نیز دیده می‌شود. در بخش بین‌الملل دوره گذشته 14 اثر به روی پرده رفتند و این رقم در جشنواره سی‌و‌هفت به 12 رسید. فیلم‌های کوتاه اکران‌شده نیز از 20 اثر در سال گذشته به 15 اثر در سال جاری کاهش یافت که همگی حاکی از افول سینمای کودک‌اند.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *