با اکران فیلم سینمایی «بیبدن» اولین تجربه کارگردانی مرتضی علیزاده در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است.
سوره سینما – محمد صابری :حاشیه همیشه هم بد نیست. بهخصوص وقتی پای رویدادی از جنس جشنواره فیلم فجر در میان باشد و تراکم بالای آثار شرایطی را رقم زده باشد که برای «به چشم آمدن»، هیچ اکسیری بهتر از «حاشیه» عمل نکند! حکم دادن بابت تعمدی بودن یا نبودن چنین اتفاقی اصلاً ساده نیست و شخصاً هم اطلاع ویژهای در این زمینه ندارم اما این یک واقعیت است که حاشیهها، برای فیلم «بیبدن» تا به اینجا حکم پروژکتورهایی را داشتهاند، که فیلم را بهعنوان یک «اثر جنجالی» در کانون توجه قرار دادهاند. این جریان، چند هفته مانده به جشنواره چهلودوم کلید خورد و حالا با برگزاری نشست خبری آن و اظهارات تندوتیز کاظم دانشی، به اوج خود رسیده است،اما برای مواجهه درست با «بیبدن» قبل از هر چیز باید غبار این حواشی را کنار زد و بدون پیشداوری با خود «فیلم» مواجه شد.
فیلم «بیبدن» به صورت غیرقابل کتمانی در سایه سنگین فیلم «علفزار» متولد شده است. کاظم دانشی که دو سال پیش فیلمنامه «علفزار» را برمبنای یک پرونده واقعی نوشته و بهعنوان تجربه اول کارگردانی خود، آن را مقابل دوربین برده بود، حالا نگارش فیلمنامه «بیبدن» را برعهده گرفته است. اینبار هم باز پای اقتباس از یک پرونده واقعی در میان است و به سختی میتوان پذیرفت که سهم دانشی در خلق این اثر به اندازه یک فیلمنامهنویس بوده است. او با تمام وجود پای تولید این کار آمده و احتمالاً حضورش در کنار مرتضی علیزاده بهعنوان یک کارگردان فیلماولی هم فراتر از یک مشاور بوده است.