«گریه کن، گریه کن، گریه کن»؛ چون گاهی باید گریه کرد و دیگر هیچ، انتخاب دیگری پیشرو نیست. گاهی زندگی، نَفَس، تسلی، در پناه گریه معنا مییابد، در آغوش اشکهای شفاف و روان و پرسروصدای نوزادی که بعد از انتظاری طولانی به روی دنیا چشم باز میکند.
به گزارش اصفهان زیبا؛ «گریه کن، گریه کن، گریه کن»؛ چون گاهی باید گریه کرد و دیگر هیچ، انتخاب دیگری پیشرو نیست. گاهی زندگی، نَفَس، تسلی، در پناه گریه معنا مییابد، در آغوش اشکهای شفاف و روان و پرسروصدای نوزادی که بعد از انتظاری طولانی به روی دنیا چشم باز میکند.