۱۳۹۸/۱۱/۲۳
بهنام بهزادی در فیلم جدیدش، به لحاظ تکنیک و بیان بصری، یک تصویر به مراتب زیبا دارد. میدانی که از نمای بالا نشان داده می شود. ماشین ها و نه آدمها، عین موچه ها در حال حرکتند. شاید شش، هفت بار این تصویر در فیلم تکرار می شود. این نما به غایت زیباست.
امید بی نیاز*: «من می ترسم» در نخستین برداشت در ردیف ژانر «فیلم ذهنی» است؛ گونه ای فیلم که اگر به ریشه های تاریخی آن برگردیم، با شاخصه های سینمایی از جمله؛ «مادام بوده خندان» از ژرمن دولاک و… بر می خوریم. به ساده ترین زبان فیلمی که زندگی درونی شخصیت را نشان می دهد!
