خیلی از پدر و مادرها دلشان میخواهد فرزندشان درباره بازیها و کارهایی که انجام میدهد و حتی آیندهاش ایدهای داشته باشد و آنها را به انجام برساند. رفتن به مدرسه، کلاسهای آموزشی و آموزش مربیان و معلمان، در ایده دادن به بچهها درباره برنامههایشان نقش دارند، اما پدر و مادر در نقش مهمتری در این جریان دارند.
ایده پردازی یکی از ویژگیهای رفتارهای انسان و جهان امروز است. برنامههای اصلی انسان و اجتماع – چه در قالب کارهای شخصی و خانوادگی و چه در قالب کارهای اجتماعی – انتخابی از ایدههای نخبگان و اندیشکدهها و اتاق فکرها است. امروز جامعههای پیشرفته برای آیندههای نزدیک و آیندههای نه چندان دور خود نیز ایدهپردازی میکنند. ایدهپردازی درباره آینده در پژوهشکدههای بزرگی به نام مراکز «آینده شناسی» انجام میگیرد. این موضوع نشان میدهد ایدهپردازی باید در زندگی و تصمیمگیریهای جزئی و کلی همه شهروندان جهان جدید بهویژه کودکان وارد شود.
اولین راه آشنایی با ایدهپردازی، آشنایی خانوادهها با آن و وارد کردن آن در ساختار آموزش و تربیت خانوادگی است تا فرزندان همچنان که مراتب رشد جسمی را طی میکنند، مراتب رشد فکری و ایدهپردازی برای زندگی خود را نیز بیاموزند.
خانوادهها میتوانند این موضوع را با به کارگیری روشها و ابزارهایی دنبال کنند.
ایده پردازی یکی از ویژگیهای رفتارهای انساندازی در کودکان
طرح مسائل جدی برای کودک
پدر و مادر میتوانند با طرح مسائل جدی، چه مسائل مربوط به آینده امورشخصی فرزندشان و چه امور مربوط به خانواده و مدرسه و دوستان و جامعه را از نزد او مطرح کنند و از خود او بخواهند برایش راهکار ارائه کند یا نگاه خود را در باره آن موضوع بیان کند. اما برای اینکه کودک را به ایدهپردازی راهنمایی کنند، میتوانند به او بگویند این موضوع نیاز به فکر و مطالعه جدی دارد و او باید در باره آن موضوع به تفکر و مطالعه بپردازد و پس از آن اظهار نظر کند. این روش باید بارها در زندگی تکرار شود تا در ذهن کودک جا بیفتد که در باره مسائل زندگی اول باید تفکر کرد، سپس ایدهپردازی.
دید و بازدیدها را دست کم نگیرید
خانوادهها میتوانند دید و بازدیدهای خانوادگی را میان کودکانشان به زمانی برای ارائه ایدهها و بررسی آن اختصاص دهند. در این صورت همچنان که این دیدارها باعث نشاط روحی میشود به پرورش اندیشه و بهرهگیری از تواناییهای یکدیگر هم می انجامد.