تردستی با مشاغل دمدستی
دادزن، تراکت پخشکن، پلاک محوکن، جای پارکگیر، دستفروش، همراه بیمار، نوبتفروش و… اینها عناوینی است که در هیچ کتابی بهعنوان شغل رسمی ثبت نشدهاند؛ با اینحال جایشان را در گوشه و کنار شهرهای شلوغ، در دل زندگی روزمره بسیاری از افراد پیدا کرد.
حتی جالب است بدانید در سایت بهشتیار، تبلیغاتی برای گریهکن مراسم ترحیم با دستمزد ۵۵۰ هزار تومانی تعیین شده بود که پس از رسانهای شدن این تبلیغات، اطلاعیهای از سوی این سایت منتشر شد که بعضی افراد به دلیل نداشتن بازمانده، نیاز دارند برای عزاداری و قرائت قرآن، گریهکن سفارش دهند!
کارشناسان وجود این مشاغل را نشانهای از بحران بیکاری و کاهش فرصتهای شغلی رسمی میدانند که بخش بزرگی از جمعیت را در معرض خطر قرار داده است.
مشاغل دمدستی و ارزان که نه نیاز به تخصص آنچنانی دارند و نه آنکه نقشی در به حرکت درآوردن چرخهای تولید ایفا میکنند.
تارزش است، مربوط میشود. جوانان بهجای جستوجوی شغلهای مثبت و مفید، بیشتر از ریسکپذیری فرار میکنند، چرا که ریسکپذیری نیاز به شهامت و پشتوانه دارد، دو مقولهای که بسیاری از جوانان فاقد آن هستند. علاوه بر این، بسیاری از فرزندان ما آموزشهایی در این زمینه دریافت نکردهاند و نمیدانند چگونه باید با چالشها و خطرات روبهرو شوند.
چه باید کرد؟
به گفته ابهری، تا زمانی که در جامعه، کار بهعنوان یک تلاش مقدس و ارزشمند آموزش داده نشود و مجاری غیرقانونی غیرسالم و مضر در دسترس جوانان قرار گیرد، مشاغلی مانند توزیع کارت، اعلامیهپراکنی، داد زدن در ایستگاههای تاکسی و اتوبوس و دیگر مشاغلی که پیشتر به آنها اشاره شد، همچنان گسترش خواهند یافت.
او میافزاید: اینگونه مشاغل نهتنها هیچگونه ارزشی تولید نمیکنند، بلکه جوانان را به سوی تنبلی مزمن و بیانگیزگی برای تلاش و کار مفید هدایت میکنند؛ بنابراین لازم است برای جلوگیری از گسترش چنین مشاغلی، نهادهای اجتماعی و آموزشی، فرهنگ کار و تلاش را در جامعه ترویج کنند و به جوانان آموزش دهند کار مفید و مستمر، تنها راه دستیابی به استقلال و موفقیت است. همچنین باید مانع از شکلگیری و گسترش فرصتهای شغلی غیرمفید و ناپایدار شوند تا جوانان بهجای رو آوردن به این مشاغل، به دنبال شغلهای با ارزش و پایدار باشند.
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی