آبی که بدین ترتیب به دست می آید البته گران است و شهرنشینان باید آن را برای شرب یا مصارف دیگر بخرند و هر ماهه مبلغی بابت آن بپردازند.
به گزارش سیتنا، یکی از نکاتی که شاید برای ما شهروندان کنونی ایران (که بیش از نود درصدمان از وقتی چشم به این جهان گشودیم، از نعمت آب لولهکشی برخوردار بودیم) جالب باشد، دانستن پاسخ این پرسش است که پیش از لولهکشی، دستکم در تهران آب مصرفی شهروندان چگونه تامین میشد. اس.جی.دبلیو بنجامین نخستین سفیر ایالات متحده آمریکا در ایران دوره ناصرالدینشاه، در خاطرات خود نحوه تامین آب در آن دوران را اینطور توضیح داده است: