هم دوندهها و هم غیر دوندهها شنیدهاند که اثر بالای دویدن – ضربه مکرری که هنگام دویدن وارد میشود – میتواند موجب آسیبدیدگی مفاصل زانو شود.
دویدن از این جهت که در طول زمان سبب ایجاد ساییدگی و پارگی در زانو می شود و از این رو منجر به درد مفاصل و آرتروز و آسیب های دیگر می شود، شهرت دارد. اما یک مطالعه کوچک که اخیرا انجام شده نشان می دهد که ۳۰ دقیقه دویدن در واقع باعث کاهش التهاب در مفاصل زانوی دونده شده که این نتیجه سبب ایجاد سوالات بسیاری شده که آیا دویدن واقعا صدمات مفصلی در افراد را افزایش می دهد یا به پیشگیری از آن ها کمک می نماید؟
در گزارشی که در مجله فیزیولوژی کاربردی اروپا منتشر شد محققان دانشگاه بریگهام یانگ، ۱۵ دونده سالم از ۱۸ تا ۳۵ سال را در آزمایشگاه مورد بررسی قرار داده و قبل و بعد از ۳۰ دقیقه دویدن روی تردمیل نمونه خون و مایع بین مفصلی زانوی آن ها را بررسی کردند. همچنین در حالت استراحت هم این آزمایش را انجام دادند.
محققان انتظار داشتند که بعد از دویدن شاهد افزایش مولکولی که ناشی از التهاب مایع بین مفصلی زانو است، باشند ولی انتظارشان برآوطولانی ایجاد شود.
به گفته فیلی ” در مجموع این مطاله نشان میدهد که احتمالا یک مزیت تکاملی وجود دارد که به ما اجازه می دهد غضروف ها در دویدن کوتاه مدت آسیب ندیده و التهاب مفصلی کاهش پیدا کند. دوی استقامت ممکن است با فشار روی زانو سبب افزایش التهاب شده که منجر به پتانسیل بالقوه جراحت مفاصل شود. “
فیلی و سیلی هر دو معتقدند که فواید دویدن بیشتر از خطرات آن است به خصوص اگر در حد اعتدال انجام شد. سایر عوامل مثل وزن و ژنتیک هم می تواند در ابتلای افراد به آرتریت یا سایر جراحت های زانو هنگام دویدن موثر باشد. برای درک کامل خطر یا فواید دویدن برای زانو تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. در این بین دوندگان می توانند با گرفتن آموزش های لازم و در نظر گرفتن زمان مناسب برای ریکاوری بعد از تمرینات آسیب ها را به حداقل رسانده و توجه بیشتری به دردها و تورم های ایجاد شده حین دویدن داشته باشند.