اولین نشانههای آسیب اجتماعی، معمولاً در گزارشهای رسمی دیده نمیشوند. نه در جدولها جا میگیرند، نه در آمارهای سالانه. آرام و بیصدا خودشان را نشان میدهند؛ در زنی که ماههاست از خانه بیرون نرفته، در سالمندی که کسی سراغش را نمیگیرد، در نوجوانی که بیشتر وقتش را نه در مدرسه، که در کوچه میگذراند. اینها همان جاهایی است که سیاست اجتماعی اغلب دیر به آنها میرسد. «سلام محله» قرار است دقیقاً از همین نقطه شروع کند؛ از جایی نزدیک، انسانی و بیواسطه.