وقتی نام محمود کریمی با فیلم «بچه مردم» مطرح شد، کنجکاو بودم بدانم که این کارگردان فیلماولی چه کرده است.
به گزارش اصفهان زیبا؛ وقتی نام محمود کریمی با فیلم «بچه مردم» مطرح شد، کنجکاو بودم بدانم که این کارگردان فیلماولی چه کرده است. درواقع، پیشداوری ذهنیام از شنیدن نام یک مستندساز که حالا قرار است اولین فیلم بلند داستانیاش در جشنواره فجر حضور داشته باشد، این بود که با اثری واقعگرایانه و یک درام اجتماعی روبهرو خواهم شد که پایان تلخش آه از نهاد تماشاگران بلند میکند و اشکشان را با روایت سختیها و مشقتهای بچههای پرورشگاهی درمیآورد. از سوی دیگر، وقتی فهمیدم فیلم روایتی آمیخته با طنز دارد، موقعیتهای طنز و هجوآمیز که به هر دری میزنند تا مردم را بخندانند به خاطرم آمد. اما با دیدن فیلم تمام تصوراتم خوشبختانه به هم ریخت. در حقیقت، فیلم بهجای واقعگرایی صرف یا طنز رایج، بیانی طنزآمیز و رویکردی فانتزی در پیش گرفته بود؛ رویکردی که اگر بخواهیم آن را بررسی کنیم، باید اعتراف کنیم که امسال نمونههای کمی از آن را در سینما شاهد بودهایم.