آقایان بهشتی و انوار وقتی دیدند هاشمپور به قول معروف گل کرده و در میان مردم به محبوبیت بسیار زیادی رسیده، او را با یک تهمت اخلاقی که هیچگاه هم ثابت نشد، ممنوع الکار کردند.
به گزارش سوره سینما، جمشید هاشمپور در اوایل دهه هفتاد در چند فیلم اکشن پرفروش از جمله «قافله»، «نیش»، «گروگان»، «عقرب»، «زخمی» به ایفای نقش پرداخت که حسین فرحبخش تهیهکنندگی این فیلم ها را بر عهده داشت، به بهانه بحث جمعه شب هفت در خصوص قهرمانپروری در سینمای ایران و ماجرای ممنوعالکاری جمشید هاشمپور به سراغ فرحبخش رفتیم تا جزئیات بیشتری از این ماجرا در اختیارمان بگذارد. فرحبخش در این گفتوگو انگشت اتهام خود را به سمت مدیران دهه شصت گرفت و روایتی عجیب از ماجرای ممنوعالکار شدن هاشمپور ارائه داد.
فرحبخش که در اوایل دهه هفتاد فیلمهایی مثل «قافله»، «نیش»، «گروگان»، «عقرب»، «زخمی» را با بازی هاشمپور تهیه کرده ، مقصر عدم قهرمان سازی در سینمای ایران را نحوه مدیریت مدیران دهه ۶۰ سینمای ایران میداند و به آیسینما میگوید در آن زمان، سینما تفاوتی با کتاب و مجله نداشت: « از سال ۶۲ که آقایان انوار و بهشتی سکاندار سینمای ایران شدند، نگاهی به سینما ایران حکمفرما شد که ورای نگاه دنیا به سینما بود. اینها آمدند اصل سینما را بر مبنای اندیشه قرار دادند، به گونهای که در آن زمان، فیلمهای سینمایی تفاوتی با مجله و کتاب و نوشته نداشت. در تمام دنیا اصل سینما بر مبنای سرگرمی است و در تمام کشورهای مترقی این روند همچنان هم ادامه دارد، اما در زمان مدیریت انوار و بهشتی، فیلمسازی که اندیشه داشت اگر با اندیشه این دو فرد مطابقت داشت اجازه مییافت فیلماش را بسازد. اما با فیلم هایی که به دنبال سرگرم کردن مردم بودند، به شدت مخالفت میشد. البته آن اندیشه هم اندیشه جمهوری اسلامی نبود، بلکه اندیشه این آقایان بود.»